تبلیغات
رویش

رویش
وَ الّذین جاهدوا فینا لنَهدینّهم سُبُلنا...
قالب وبلاگ
نکته ای که آقای افروغ دیروز گفته بود، برایم قابل تأمل است:

"من معتقدم خلق حماسه سیاسی چند دلیل داشت . نخست اینکه آرایش کاندیداها در این دوره از انتخابات بر خلاف آرایش های گذشته و یا حداقل بیشتر از آرایش های گذشته به مراتب طیفی تر بود. یعنی اینکه آرایش کاندیداها قطبی نبود و از تمام سلایق،کاندیداهایی در عرصه حضور داشتند. البته یاداوری این نکته که طیفی بودن کاندیداها ، این اواخر بهم ریخت و تاثیر نامطلوبی گذاشت، لازم و ضروری است . یک طرف از جریانات سیاسی فضای بازی را بهم زد.و انتخابات را قطبی کرد در حالی که نباید چنین می کرد.کناره گیری آقای عارف بر خلاف انتظار بود و اقدامی متناسب با توسعه سیاسی نبود. لازمه تحقق سیاسی رخداد تفکیک است اما باید از لابلای تفکیک شاهد انسجام هم باشیم.
تفکیک بدون انسجام در اردوگاهی که شعار دموکراسی و توسعه سیاسی دارد صورت گرفت . این طیف سیاسی تنها ادعای توسعه سیاسی را دارد ولی رفتار تبارگرایانه از خود نشان می دهد. اینکه به گفته یک نفر کاندیدا بشویم و به توصیه همان شخص برویم رفتاری دموکراتیک نیست و نشان می دهد که این طیف خودش به توسعه سیاسی پایبند نیست. به هر حال آرایش در این دوره از انتخابات نسبت به گذشته طیفی تر بود و انتظار حضور حداکثری در انتخابات می رفت . طبیعی است که مردم موقعی پای صندوق های رای حضور فعال پیدا می کنند که نمایندگان ایشان در میان کاندیداها باشند." (+)

انتخابات 92، یک بازی نامتوازن بود. در واقع طرفداران جریان اصولگرایی، به هرکسی که دوست داشتند رأی دادند. ولی در جریان مقابل، یک کاندیدا بود که یک تنه در برابر بقیه قرار گرفته بود. کاندیدایی که هم اصلاح طلب بود و هم کارگزارانی؛ هم با خاتمی بود و هم با هاشمی؛ و بی اغراق طیف های مختلفی از مردم را نمایندگی می کرد. از همین اظهار نظرهای کوچه خیابانی مردم معلوم است که مردم با تصورات و انتظارات مختلفی به ایشان رأی دادند.  از روستایی عاشق رهبر و روحانیت گرفته، تا نیاوران نشین ِ ضد نظام؛ و از مطالبه ی نان گرفته، تا درخواست آزادی موسوی و کروبی. این همان موضوعی ست که تحلیل رأی ایشان را دشوار می کند. هرچند که رسانه های هر دو طرف در تلاش اند که هر کدام، یکی از این گروه ها را برجسته تر از بقیه نشان دهند. ولی این کار، تحلیل ناقصی به ما خواهد داد؛ و این اشتباهی ست که اصلاح طلبان قبلا هم در تحلیل آراء آقای خاتمی مرتکبش شدند؛ و شاید اصولگرایان هم در تحلیل رأی آقای احمدی نژاد!! 
این که آیا واکنش اصولگرایان به برهم خوردن توازن بازی، درست بود یا نه، حرف دیگری است!



بعدا نوشت:

 "بدترین آسیب، تکتازی سواران بر اسب قدرت و تلاش پیادگان برای سرنگون کردن سواران از  راههای غیرعقلانی و غیر انسانی است که منجر به شکل گیری جریانات لج و لجبازی در کشور می شود و بسیاری از توانها را مستهلک می کند. اتفاقی که متاسفانه در دوره گذشته افتاد. نبرد هشت ماهه با برنده ی انتخابات و تخریب چهار ساله ی دولت، بسیاری از امکانات و فرصت های کشور را هدر داد. جریانات موسوم به راست و اصولگرا به هر بهانه، درست یا نادرست، با همکاری صمیمانه ی جریانات دیگر با احمدی نژاد همان کردند که هواداران خاتمی در دوره ی دوم حکومتش با او رفتار کردند و مثل همان دوران هم آنچه را که کِشتند،درو کردند،یعنی پیروزی جناح مقابل! " (+)

ما دولت آقای احمدی نژاد را مطهر نمی دانیم و نقد آن را وظیفه ی خودمان می دیدیم. اما ما احمدی نژاد را به مثابه ی یک کل طرد کردیم و نتوانستیم سره را از ناسره جدا کنیم... ما همراه منتقدین 84 احمدی نژاد به عکسش با مادر چاوز خندیدیم و نفهمیدیم کجا باید از او دفاع کنیم و کجا نقدش کنیم. اصلا جهت نقد را هم گم کرده بودیم...



مرتبط، از زینب اسماعیلی

[ یکشنبه 26 خرداد 1392 ] [ 10:25 ب.ظ ] [ س. هرمزان ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

دردهای من
جامه نیستند
تا ز تن در آورم
چامه و چکامه نیستند
تا به رشته ی سخن در آورم
نعره نیستند
تا ز نای جان بر آورم
دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی است
...
دردهای من
گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست
درد مردم زمانه است
مردمی که چین پوستینشان
مردمی که رنگ روی آستینشان
مردمی که نام هایشان
جلد کهنه ی شناسنامه هایشان
درد می کند
من ولی تمام استخوان بودنم
لحظه های ساده ی سرودنم
درد می کند
...
دردهای پوستی کجا؟
درد دوستی کجا؟

(قیصر امین پور)
پیوندهای روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب